Duyurular

14.12.2014

Kıymetli Dostlarım,

Son aylarda genelde siyasi paylaşımlarda bulunduğumu fark ettim. Bugün biraz daha farklı bir konuya hayata karşı kişisel duruşumuza, motivasyonumuza, mücadele azmimize, biraz değinmek istiyorum. Hepiniz aşağıda yazacağım hikâyeyi mutlaka bir yerlerde okumuşsunuzdur.

Sabah saatlerinde iki arkadaş deniz kenarında yürüyüş yaparken, milyonlarca denizyıldızı’nın sahile vurduğunu görürler. Bir tanesi eğilerek, denizyıldızının tekini alıp tekrardan denize atar. Arkadaşının cevabı ona: Görmüyor musun? Sahilde yüz binlerce, hatta milyonlarca var diyerek, bu yaptığı ile ne değişeceğini sorar. Arkadaşının cevabı ise kısa ve nettir: "Bak, bunun için çok şey değişti" der ve elindeki denizyıldızı’nı denize atar.

Biraz önce de belirttiğim gibi hepiniz bu hikayeyi bir yerlerde okumuşsunuzdur. Ben ise bu hikaye’de yer alan olayın aynısını, insanlara baktığımda görüyorum. Hepsi kendi beyinlerinin içinde, aslında ufacık bir sorunu büyüterek öyle bir hale getirmişki, hayata dair tüm umutlarını, inançlarını, kısacası her şeyini kaybetmiş bir robot olarak hayatlarına devam ediyorlar. Bu yüzden de hayatta güzel olan her şeyi ıskalıyorlar.

Maalesef bu insanlar sayıca o kadar çok ki, sahile vuran o denizyıldızlarından bile çoklar. Ben de bu yüzden bütün herkese, gece-gündüz anlatırdım. Yani hikayedeki deniz yıldızı’nın denize dönebilmesi gibi gerçek manada yaşama dönebilmelerini isterdim. Tabii ki bu süreç çok yıpratıcı ve yorucu olurdu. Vücudumdaki bütün enerjinin bittiğini hissederken bile… İnancım gereği, kurtarılmış bir kişi, bir kişidir diyerek, yoluma devam ederdim. Ancak bu süreç biraz önce de belirttiğim gibi çok yorucu ve yıpratıcı olurdu.

22 yaşında sigortalı bir iş bulayım, 60 yaşımda emekli olup, emekli maaşımla da bir oda bir salon küçük bir daire ya da küçük bir gecekondu alırım düşüncesinde olan bir insanın, sahile vurmuş o denizyıldızından acaba çok mu farkı var? Bir tanesi kumsalda kuruyarak ölürken, bir diğeri yaşadığını zannederek ölü bir hayat geçirecek. İçinde renklerin, ahenklerin, umutların, hayallerin olmadığı bir hayat, acaba gerçekten bir yaşam mıdır?

Bize dayattıkları düzen, kimimizi 10 yaşında, kimimizi 15 yaşında, en dayanıklı olanları ise 25 yaşında öldürüyor. Ancak bu ölülerin diğerlerinden tek farkı cenaze namazları 60-70 yaşında kılınıyor.

Biraz önce anlattığım gibi çevremdeki herkesi bu uykudan uyandırayım istiyordum ve bunda da kesinlikle başarılı oluyordum. Anlattıklarımın neticesinde gözlerindeki enerjiyi hissedersem vedalaşıp ayrılıyordum. Ancak bize çocukluğumuzdan beri öğretilmiş olan kalitesiz bilgilerden ve öğretilerden dolayı yaşam enerjisini, kendisine yükleyebildiğime inandığım o kişiler, biraz önce de belirttiğim gibi hayatımızın içindeki o yanlış öğretilerden dolayı, kısa bir zamanda maalesef ki tekrar eski hallerine dönüyorlardı.

Tekrar karşılaştığımızda neden böyle olduğunu sorduğumda aldığım cevap ise hepsinden korkunç olurdu. En fazla söylenen bahane, ailesinden kalan bir para olmadığı için hiç bir şansının olmadığıydı. Yani bu devirde hiçbir şeyin parasız yapılamayacağıydı. Oysa ki bahsedilmeye değer başarı hikayeleri’nin, öyküleri’nin hepsi imkansızlıklar içerisindeyken başaranların hikayesidir. Tabii ki kendilerine yine gerekli enerji ve motivasyonu sağlar, tekrar görüşene kadar da her birini ayrı ayrı merak ederdim. Kendisine her zaman acıyanların sonu maalesef hiç değişmedi.(Yaptığım maddi ve manevi desteklere rağmen)

Ancak kendisine acımaktan vazgeçen, ben buradayım diyebilen arkadaşlarımız da oldu. (Maalesef ki sayıları çok fazla değil) Kendilerine her zaman anlattığım gibi bu dünyada bir yarışçı gibi kararlı olup başarıyı yakalarken, yaşamda misafir olduklarını unutmayıp, iç huzurlarını da koruyabildiler.

Bu arkadaşlarımızın şu anda birçoğu iş adamı, politikacı, kulüp başkanı, yazar, sporcu olarak hayatlarına devam ediyorlar.

Tüm kalbimle isterim ki bütün herkes ama bütün herkes bu enerjiye sahip olsun. Bence bu enerjiyi yakalayabilmiş herkesin görevi, bu enerjiyi başka bir arkadaşına da mutlaka bulaştırmasıdır. Bu şartlarda bizler ancak güçlü olabiliriz.

Ama biraz önce de söylediğim gibi bu çok zor ve meşakkatli bir şeydir. Siz onlara yaşam enerjinizi, başarı enerjinizi bulaştırmak isterken, onlar sizi kendilerine benzetebilirler.

İşte bu konuda çok ama çok dikkatli olmalıyız. Böyle bir şey hissettiğimiz zaman, karşımızdaki kişi her ne kadar yakınımız olursa olsun, ilişkimizi bıçakla keser gibi kesmeliyiz. Bence dünyadaki en tehlikeli insan, kronikleşmiş kötümserlerdir. Düşmanımız bizi silahla direkt gelerek öldürür. Ancak dost kılığına girmiş, bu şekildeki düşman veya gafil, ruhumuzu zehirleyerek 20 yaşında ölmemize, 60-70 yaşımızda da gömülmemize sebep olur. Bu arada yaşanılan her gün bir ölüm gibidir. Silahla bizi bir kerede vurup öldüren düşmanımızdan çok daha kötüsünü yapmıştır. Bizi sürünerek yaşamaya alıştırmıştır.

BİR UMUTTUR YAŞAMAK

SEDAT PEKER

Ziyaretçi Defteri
Ömer Kunt Gönderi no: 156965  /
Ömer Kunt
Abi bu güzel yazıların için Allah senden Razı olsun.şuanda içinde yaşadıgım durumu anlamış gibi anlatmıssın.Şuanda bende yeni bir başlangıçın ve güzel bir geleçegin hayallerini kurmak için adımlar atıyorum ve hep kendime Bizde Kartal misali Göklerde uçmalıyız merhamet bekleyene yürekler açmalıyız.Kaldır başını dik Gözünü Güneş'e gölgesinden korkanlar tutuşamaz güreşe.Hak haklının degilki hak kuvvetli olanın öyle bir yarıştayızki şansı yok yorulanın.bu sözleri kendime düstur ederek mücadeleme devam etmeye çalışıyorum.Cenabı Allah tüm Müslan Türk'lerin yardımcısı ve mazlum olan tüm insanlığın yanında olmayı nasip etsin.
sinan turan Gönderi no: 156335  /
sinan turan
sevgili abim adamin dibi delikanlisi aslani harbisi !! adim sinan istanbul esenler de yetistim memleketim giresun yasim su an 32 uzun zamandir yaklasik 10 senedir farkli sekillerde farkli yollarda sana ulasmaya calistim ancak biri veya birileri tarafindan engellenerek veya birtakim nedenlerden dolayi sana bir turlu ulasamadim seni ne kadar sevdigimi bilemessin ve bu sevginin nereden geldigini tahmin edecek kisinin hayatini senin uguna ortaya koymasidir su an amerikada yasiyorum ve halen seni takip ediyorum umarim bu mesaji birileri sana birseklde ulastirir yaninda olmayilim abim kardese cana ugrunda herseyi goze ala bilecek biri lazim yanindayim abim umarim bir gun cevap yazarsin ve halen bekliyorum ve unutmaki bizi kimse surunerek yasamaya alistiramaz !!!! saygilar
UFUK ASLAN Gönderi no: 156331  /
UFUK ASLAN
ALLAH SABREDENLERLE BERABERDÍR.
UFUK ASLAN Gönderi no: 156330  /
UFUK ASLAN
ABI HAYIRLI AKSAMLAR. YAZINI BÜYÜK KEYIFLE OKUDUM VE OKURKEN TÜYLERIM TÍKENTÍKEN OLDU.GERCEKTEN COK ÍNCE HASSAS VE SECKIN SÖZLERIN SAHSIMA VE TÜM ARKADASLARIMIZA YOL GÖSTERIYO.SENIN GIBI BIR LIDERI KENDIME REHBER OLARAK SECMEMIN NE KADAR DOGRU BIR KADAR OLDUGU BIRKEZ DAHA BANA HISSETTIRDIN ALLAH RAZI OLSUN.LAKÍN BANA SENIN ICIN BIR CEREZ PARASI OLAN MADIYATI SAGLADIGIN GÜN BENIDE YAZINDA OLDUGUN GIBI MERAKETTIKLERINDEN KILICAKSIN VE BENDE 2 YIL SONRA KARsINA BIR ÍS ADAMI OLARAK KARSINA CIKICAM.AMA BENI TÜRKIYEYE GELDIGIMDEN BERI 1 DEFA ARAMADIN ABI :( SIMDI YENIDEN DIYORUM BANA DA BIR SANS VER REISIM.BANA BIR KIVILCIM CAK Kí 2 YIL SONRA YANARDAG OLAYIM.KÜCÜK YASIMDAN BERI ISTANBULDA HAYAT KURS GÖRÜP BIRCOK PisLIGIN ICINDEN SIYRILIP HAYATA 4 ELLE TUTUNMAYA CALISAN BU KARDESINE BIR GÖZKIRP REISIM.ÍZÍN VERDE BU KARDESINDE SENIN TOPRAGA ATICAGIN O CEKIRDEGI 1 2 YIL SONRA SANA KOCAMAN BIR CICEKTARLASINA CEVIRSIN.BANA B I R SANS VER ABI.ALLAH ICIN EVLATLARININ HATIRI ICIN.BIR SANS VERDE DÍSÍMLE TIRNAGIMLA ZiRVEYE TIRMANAYIM.ALLAH A EMANET OL ABI.BU MSJMA CEVAP YAZARSAN INSALLAH GÖRÜSÜRÜZ. KENDINE IYI BAK ALLAH A EMANET. U F U K
Bülent Coruh Gönderi no: 156329  /
Bülent Coruh
yazinizi tekrar okudum fazla motive olmamak icin direniyorum.Yoksa hemen hanimi bosamam lazim.
Mehmet Kazan Gönderi no: 156314  /
Mehmet Kazan
Reis bu yazinizi tekrardan hatirladim Fakat zaman La ilgili öngörünüzü tekrardan Görmüs oldum Sonsuz saygilar Mehmet kazan
Ismet Karabicak Gönderi no: 156312  /
Ismet Karabicak
Aziz Reisim, cok isabetli bir konu secmissiniz. Umudunu yitiren kesinlikle basarili olamaz. Yazilariniza devam ederek sizi seven yüzlerce gence yön verebilirsiniz..Hayata baglanmalarini saglayabilirsiniz..Malumunuz intihar eden veya bunalimdan cikamayan genclerimiz var. Gercek hayatinizi anlatan kitabin yerine,Siz bizzat kendiniz hayatinizi kaleme alsaydiniz genclere daha yararli olurdunuz.Benim yurt disinda edindigim intiba; Gencler sizi internet araciligi ile takip ediyor ve sizden etkileniyorlar, ,,,,,Masaallah anlatiminizda sade ve güzel ve anlasilabilir durumda..Onun icin okunacak yerlerde yazmaya devam ederseniz iyi olur.. Saygilar ..
Bülent Coruh Gönderi no: 156311  /
Bülent Coruh
Pazar Motivasyonunuz (Yaziniz) icin tesekkürler.
Burak Tatar Gönderi no: 156310  /
Burak Tatar
Bahsedilmeye Değer Başarı Hikayeleri’nin, Öyküleri’nin Hepsi İmkansızlıklar İçerisindeyken Başaranların Hikayesidir.Bu Söz Sizi Anlatıyor Reisim İyiki Varsın!
www.myfotoberkcan@hotmail.com Gönderi no: 156306  /
ben silivri gümüşyakadan reis hayranlarından sadece bir tanesiyim reisimle görüşmek istiyorum eşim ve çocuğumile gelip hem elini öper hemde fotoğraf çektirmek istiyoruz mümkünmü acaba olursa çok mutlu oluruz kabul edilirsek reisim geri çevirmez kesinlikle takip ede ede yetişemiyorum artık nette birkerede olsa görmek istiyoruz
Mesaj göndermek için ilgili alanları doldurunuz
Gönderinizde resminizin gözükmesi için facebook ile giriş yapınız. 
E-Mail Adresiniz
Mesajınız